Wednesday, February 03, 2016

ಕವಿತೆ



ರೇಣುಕಾ ನಿಡಗುಂದಿ


ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ 
ರೇಷ್ಮೆಯಷ್ಟು ನವಿರಾದ ಬಿಸಿಲನ್ನು ಹೊದಿಸಿಹೋದ ನಸೀಬು
ಕಫನ್ ನ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೂ
ನೇಯತೊಡಗುವಾಗ ನಮ್ಮ ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆಗೆ ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ
ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಬರುವ ಶರತ್ಕಾಲ
ಚರ್ಮ ಸುಕ್ಕಾಗಿಸಿ  ಹಕ್ಕಳೆಗಟ್ಟಿ ಗಾಯಗೊಳಿವುದಿಲ್ಲವೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ
 ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಮಂಜಿನ ತುಣುಕುಗಳು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಿವೆ
ನಸೀಬಿನ ದಾರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೊಲಿದ ಕೌದಿಯಲ್ಲಿ 
ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಬೆಳಕಿಂಡಿಗಳೂ ತೆರೆದು ಉದುರಿಬಿದ್ದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನೆರಳುಕೂಡ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ
ಮತ್ತು
ಕಫನ್ನಿನ ಸಂದೂಕಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದು ಹೋದ
ನಿನ್ನ  ಪರಿಮಳವನ್ನು ಹೊದ್ದ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳಲು 
ಮತ್ತೆಂದಾದರೂ ನಿನ್ನ ಕೈಗಳು
ಕದ ತಟ್ಟಿ  ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತವೆಂಬ ಕಾತರದ ದನಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ

No comments:

Post a Comment

ಮೇ 6,7 ಧಾರವಾಡ : 4ನೇ ಮೇ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮೇಳ

ಇದು 2017 ರ ಮೇ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮೇಳ.. ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವಾಗಿಯೇ ಕಾಣುವ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಕಲಾವಿದರು ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾಸಿಸಂ ವಿರುದ್ಧ ಜನಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ನ...